امروزه تغییر در دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی یک ضرورت است و دانشجویان، جامعه و هم چنین نیازها و تجارب آنها تغییر کرده است. بنابراین دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی باید نسبت به تغییرات در پیرامون خود، آگاه و مطلع باشند. هدف پژوهش حاضر، طراحی چارچوب زیست بوم کارآفرینی مبتنی بر دانشگاه بود. این پژوهش کیفی با استفاده از فراترکیبِ کیفی هفت مرحله­ای سندلوسکی و باروسو (2007) انجام شد. تیم فراترکیب متشکل از سه نفر متخصص در حوزه آموزش عالی و مسلط به روش فراترکیب بود. 52 منبع پژوهشی مرتبط، مبنای تحلیل قرار گرفت که با تجزیه و تحلیل داده­ها، مضامین پایه­ استخراج  و در 25 مضمون سازمان دهنده­ سطح اول قرار گرفتند. سپس مضامین سازمان دهنده­ سطح اول در 4 مضمون سازمان دهنده­ سطح دوم شامل ذینفعان و بازیگران، برنامه درسی کارآفرینانه، توانمندسازها، رهبری دانشگاه کارآفرین طبقه ­بندی شدند. در نهایت چارچوب زیست بوم کارآفرینی مبتنی بر دانشگاه شکل گرفت. ارائه این چارچوب به متولیان عرصه آموزش عالی کمک می کند تا با بهره گیری از آن، ملزومات و زمینه های استقرار زیست بوم کارآفرینی مبتنی بر دانشگاه را فراهم نمایند.

این پژوهش توصیفی-پیمایشی به منظور تعیین سبک یادگیری دانشجویان بر اساس نظریه ویتکین (1976) انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را دانشجویان ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه رازی تشکیل داد (N=210) که تعداد 135 نفر از آنان بر اساس جدول مورگان و با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات، از آزمون گروهی بازیافت تصاویر پنهان استفاده شد. بر اساس یافته ها، سبک یادگیری دانشجویان مورد مطالعه به طور میانگین، وابسته به محیط است. این دانشجویان در شناسایی فرصت های کارآفرینانه دارای توانایی قابل توجهی هستند در حالی که در سایر مراحل فرایند کارآفرینی (برنامه ریزی، سازماندهی منابع و راه اندازی کسب و کار) توانایی چندانی ندارند. همچنین تفاوت معناداری بین سبک های یادگیری دانشجویان پسر و دختر به دست آمد. بدین معنا که دانشجویان پسر از سبک یادگیری مستقل از محیط و دختران از سبک یادگیری وابسته به محیط برخوردارند. آموزش مراحل مختلف فرآیند کارآفرینی متناسب با سبک یادگیری فراگیران موجب اثربخشی آموزش های کارآفرینی و شکوفایی استعدادهای طبیعی فراگیران می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

این پژوهش با هدف شناسایی برخی عوامل همبسته با ترویج کارآفرینی در بین دانشجویان تحصیلات تکمیلی انجام شده است. به این منظور رابطه محتوای آموزشی، آموزشگران، آموزش های دانشگاهی، ویژگیهای کارآفرینانه دانشجویان و روشهای ترویجی اجرا شده در دانشگاه، با ترویج کارآفرینی مورد مطالعه قرار گرفته است. تحقیق از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش اجرای پژوهش توصیفی-همبستگی بوده است. جامعه آماری شامل تعداد1746  نفر دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشکده بودند که بر اساس جدول مورگان تعداد 313 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. روش نمونه گیری تصادفی بود. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون ضریب همبستگی، مقایسه میانگینt ، رگرسیون چندگانه و رتبه بندی فریدمن انجام پذیرفت. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد، ویژگیهای موفقیت طلبی، خلاقیت و نوآوری، ریسک پذیری، تعیین سرنوشت و استقلال طلبی دانشجویان رابطه مثبت و معناداری با متغیر ترویج کارآفرینی دارند. همچنین عوامل آموزشی های دانشگاهی، آموزشگران دانشگاه، محتوای آموزشی و روشهای ترویجی اجرا شده در دانشگاه، رابطه مثبت و معناداری با متغیر ترویج کارآفرینی دارند. نتیجه حاصل از رگرسیون چند گانه نیز نشان داد عوامل آموزشگران دانشگاه، آموزشهای فعلی دانشگاه، محتوای آموزشی، روشهای ترویجی اجرا شده در دانشگاه و همچنین ویژگیهای موفقیت طلبی و خلاقیت و نوآوری دانشجویان،,3   %50از تغییرات متغیر ترویج کارآفرینی را تبیین می کنند.

هدف اصلی پژوهش حاضر تحلیل سازه های موثر بر روحیه کارآفرینی دانشجویان کشاورزی می باشد. جامعه آماری این تحقیق را دانشجویان تحصیلات تکمیلی ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا و رازی کرمانشاه تشکیل دادند (N=180) که تعداد 120 نفر از آن ها به طور تصادفی با استفاده از جدول کرجسی و مورگان به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار مورد استفاده برای جمع آوری داده ها پرسشنامه بود که روایی صوری آن به وسیله اساتید و متخصصین بررسی و تائید گردید و جهت تعیین پایایی پرسشنامه تعداد 30 پرسشنامه توسط دانشجویان طی فرایند پیش آزمون تکمیل و ضریب آلفای کرونباخ برای بخش های مختلف پرسشنامه بین 0.68 تا 0.89 محاسبه شد. نتایج حاصل از تحلیل عاملی بر روی 19 متغیر روحیه کارآفرینی، پنج عامل را به عنوان عامل های اصلی شناسایی کرد. این عوامل به ترتیب عبارت بودند از: اهمیت و ارزش کارآفرینی در جامعه و دانشگاه، استفاده از روش ها و تجارب عملی و نوین در آموزش کارآفرینی، تقویت دوره های کارآفرینی در دانشگاه، حمایت دولت و تناسب محتوای کارآفرینی با نیاز بازار کار. در نهایت با توجه به نتایج به دست آمده پیشنهادهایی کاربردی ارائه گردیده است. همچنین با استفاده از نرم افزار LISREL8.8 عوامل موثر مورد تایید قرار گرفتند.

هدف این تحقیق این است که مدل مداخله ای بانک کشاورزی در ترویج کارآفرینی در توسعه کشاورزی با استفاده از الگوهای مشارکتی را طراحی کند. در این راستا، مبتنی بر ادبیات مشارکت عمومی-خصوصی در آموزش و ترویج نوآوری و کارآفرینی در بخش کشاورزی، از مدل های تصمیم گیری چند متغیره تحلیل سلسله مراتبی برای طراحی مدل بهره گرفته شد. مطابق با مبانی تحلیل سلسله مراتبی، از پرسشنامه ای که میان 30 نفر خبره و با نرخ سازگاری 0/2 تکمیل شده بود، استفاده شد. برای این منظور، پرسشنامه ای مبتنی بر مقایسه های زوجی طراحی شد. به منظور تایید روایی شکلی و محتوایی پرسشنامه از مرور ادبیات و اخذ نظرات خبرگان استفاده شد و پایایی آن از طریق نرخ سازگاری کمتر از 0/1 مورد تایید قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان داد که سازوکار تامین مالی با ضریب اهمیت 0/389 (به عنوان طرف دولتی مشارکت)، ترویج فناوری بخش غیردولتی با ضریب اهمیت 0/393، استفاده از نهادهای بین المللی با ضریب اهمیت 0/289، صندوق های خطرپذیر با اولویت دریافت تسهیلات با ضریب 0/321 و استفاده از ابزار ترویجی شرکت های نوپا با ضریب اهمیت 0/344 بالاترین اولویت را دارند و می توانند بر توانایی بانک کشاورزی ترویج و آموزش نوآوری و کارآفرینی بخش کشاورزی تاثیرگذار باشند.